سلام امروز یک غذای اصیل شمالی داریم که نمیدونم آیا شیوه ایی که من میگم و به نقل از مامانم هست با دستور اورجینالش یکیه یا نه؟! ولی میدونم که توی هیچ کدوم از رستوران های شمال به این خوشمزگی که مامانم درست میکنه میرزا قاسمی وجود نداره.

یک موضوع که خیلی ذهنمو درگیر این غذا کرده اینه که تارخچه ی اون از کجا اومده؟! آیا درسته که میگن : میرزا قاسمی توسط محمدقاسم خان والی حاکم رشت در زمان ناصرالدین شاه، ابداع شد و توسط او گسترش یافت و به نام او نیز اسم گذاری شد؟! تنهای موضوع تاریخی که پیدا کردم راجبش این بود. خوشحال میشم اگه کسی اطلاعات بیشتری داره به منم بگه.

  مواد لازم :

بادنجان تازه و سر حال  ۶ عدد متوسط

سیر بین ۱۰ تا ۱۵ حبه بستگی داره به جثه ی سیرها!

گوجه ۲ تا ۳ عدد بزرگ

رب یک تا دو قاشق غذاخوری

 تخم مرغ ۲ عدد

نمک و فلفل و زردچوبه هم به میزان لازم.

اول اینو بگم که غذاها به ذائقه ی افراد متفاوت اند. یکی شور دوست داره یکی شیرین یکی سیری یکی بدون سیر. من دستوری که میزارم رو سالها مامانم درست کرده و همه خوششون اومده. حتی منی که لب به بادمجون نمیزنم! و توی کل زندگیم فقط دو تا غذای بامجون دار رو خوردم یکی همین میرزا هستش و اون یکی هم کشک بامجون مخصوص زندایی مرضیه.

 بادمجون این غذا باید کبابی باشه. و کل عطر و مزه ی این غذا به اینه که بادمجون توش کباب میشه.

برای کباب کردن هم میشه از آتیش و ذغال استفاده کرد و هم مثل ما از اجاق گاز.

بادمجون هارو در حدی که پوستشون به راحتی کنده بشه کباب میکنیم.

راستی یک راه دیگه هم برای کبابی کردن هست. اونم استفاده از فره گریل بالا رو روشن کنید و با لامپ روشن فر مواظب باشید نسوزه دامجون ها و وقتی یک طرفش کباب شد اون وریش کنید.

 بعد پوس بادمجونهارو ازشون جدا کنید. برای این کار میتونید کمی دستتون رو خیس کنید (با آب سرد ولی خیلی خیس نشن بادمجونها!)  و خیلی راحت با حرکت دست از بالا به پایین پوست بادمجونها کنده میشه.اگه خوب کبابشون کرده باشید و با شعله ملاییم داخل اونها کاملا مغز پخت شده.یادتون باشه تمام پوست رو جدا کنید و  وارد غذاتون نکنیدا!!

حالا سعی میکنیم بیشتره دونه ها و تخم های داخلش رو ازش جدا کنیم. و داخل ظرف میریزیم و میکوبیمش.تا بافت له ایی پیدا کنند. میتونید از عرضش چند تا برش بهش بزنید تا خیلی کشدار نشه. (فکر میکنم توی شمال یک نوع بادمجون هست که هم شیرین تر از این مدلهاست و هم تخم نداره و یا تخماش خیلی ریز هستن و طعم تلخی هم نداره. اونا خیلی مناسبه برای میرزاقاسمی)

 گوجه های خوشگل رو بشورید و نگینی خرد کنید. حتما پوست گوجه رو جدا کنید!!!! 

 حالا نوبت سیره. اونارو پوست کنید و با رنده ریز و یا با سیر کوب رنده کنید. 

 خوب حالا روغن میریزیم توی تابه و سیرهامونو توش تفت میدیم. (روغن + نمک + زردچوبه + سیر) و وقتی سیر ها داشت تغییر رنگ میداد و برشته بشه تخم مرغهارو بهش اضافه میکنیم. و میزاریم خودشو کمی بگیره. (حالا اگه دوست داشتید یک لقمه بخورید عیب نداره) و وقتی تخم مرغ خودشو گرفت اونو از تابه خارج کنید.

خوب حالا توی همون روغن گوجه های نگینی شده ی بدون پوست رو میریزیم و میزاریم کمی تفت بخوره. 

 بعد بامجون رو اضافه میکنیم + فلفل سیاه و اون هارو با هم کمی سرخ میکنیم. تا حسابی به خورد هم برن. و وقتی سرخ شدن رب گوجه فرنگی رو اضافه میکنیم و بازم تفت میدیم. 

 رنگش اینجا معلومه. ربمون که کمی تفت خورد این رنگی شد ..... 

 در نهایت باید تخم مرغهارو اضافه کنیم و کمی هم میزنیم تا ریز تر بشن. ولی له نشه ها!! اونطوری مزها خیلی قاطی میشه! 

 و هم میزنیم تا مواد به خرد هم برن..... و در نهایت میرزای خوشمزه ی ما آماده است.اونو داغ به همراه نون یا برنج میل بفرمایید. 

 دست مامانم درد نکنه که هم حسابی عکاس شده و هم یک عمره آشپزیهای خوشمزه میکنه برامون.