نوبتی هم که باشه نوبت دیماج قزوینه.

راستش این پست برای 50 به در هستش. و دیگه خیلی تاخیر داشتم تو گذاشتنش.

50 بدر مثل 13 بدر میمونه برای قزوینی ها. وقتی 50 روز از سال نو (روز اول فروردین) میگذره (میشه روز 19 اردیبهشت)مردم قزوین به دل کوه و دشت و جنگل میزنن تا برای اومدن بارون دعا کنن . یک نقطه از شهر به اسم مصلی امام هست که اونجا میرن و برای اومدن بارون در بهار دعا میخونن. وبرای بارش بارون سال گذشته هم از خدا تشکر میکنن.(یعنی با یک تیر دو نشون میزنن. یکی شکر و دیگری تقاضای برکت)و روزشون رو در طبیعت سپری میکنن و غذا میخورن. و از غذاهاشون به هم میدن. به نوعی تعامل مردمی و اجتماعی ایجاد میشه در پوششی عرفانی و معنوی.

خوب یکی از غذاهایی که توی 50 بدر زیاد مصرف میشه دیماج هستش. خوب الانم که توی ماه رمضونیم و این میتونه یک نوع پیش غذای مقوی برای افطاری باشه.

 مواد لازم :این مقدار حدودی هست و قابل کم و زیاد کردن من خودم چشمی میریزم.

نون لواش(لواش هم از نون های مخصوص قزوینه نرم و نازک) خرد شده 3 یا 4  پیمانه

گردو خرد شده یک پیمانه

پیاز داغ کریسپی یک پیمانه

سبزی خوردن یک پیمانه

پنیر محلی نصف پیمانه

ادویه به میزان لازم

نون لواش شهر ما بسیار معروفه. خیلی دوست داشتم از نون وایی لواشی عکس بزارم ولی نشد . انشالله در پست های بعدی. نون بسیار نازک و خوش مزه ایه. اگه این نون در دست رس نبود از نون لواش ماشینی که فکر کنم همه جا باشه استفاده کنید.

نون تازه رو میزارم در هوای آزاد تا خشک بشه.و بعد اونو با دست خرد میکنیم. باید حسابی کرانچی بشه تا مثل چیبس خرد بشه.

حالا پیاز هامون رو نازک برش میدیم و سرخ میکنیم. پیازها باید چیبسی و کرانچی سرخ بشه. قبلا روش درست کردن پیاز داغ رو توضیح دادم. (اول یک قابلمه آب جوش میزاریم روی گاز و وقتی آب جوش اومد پیازهاارو توش میریزیم و یک قل کوچیک زد اونهارو توی آبکش میریزیم و میزاریم آبش کشیده بشه و بعد اونهارو در روغن داغ سرخ میکنیم و در نهایت توی آبکش میریزیم تا روغن اضافی اون کشیده بشه.) اگه بخوایید دیماجتون زرد بشه به پیاز زردچوبه بزنید.

خوب در مورد پنیر هم توضیح بدم. پنیر مخصوص این غذا اسمش پنیر کهنه است. یا پنیر کوزه ای.

پنیر خونگی رو درشت رنده میکنیم و میزاریم آب اون گرفته بشه. (مثلا روی توری یا پارچه پهن کنید) و بعد که خشک شد اونو با نمک و فلفل و تخم سیاه قاطی میکنیم و توی کوزه میریزیم. تمام پنیر باید خشک و فشرده باشه. پش هر لایه رو که میزاریم حسابی با دست فشار میدیم تا پنیرمون فشرده بشه. و کل کوزه پر میشه. بعد در کوزه رو سفت میبندیم و اونو چال میکنیم زیر خاک. و بعد از گذشت چند ماه پنیر آماده است.

فقط دو تا نکته اینکه یک: حتما در کوزه محکم بسته بشه

دو : روی خاکی که کوزه توش چال شده باید همیشه نم دار باشه.

این پنیر بسیار مفیده. خوب معلومه که با این روش سخت من هیچ وقت نمیرم خودم پنیر کهنه درست کنم و میرم از بازار میخرم. ولی اگه در دست رس نبود انواع پنیر های محلی رو میتونید رنده  درشت کنید و استفاده کنید.

خوب نون لواش رو کمی فقط کمی با اسپری خیس کنید(اصطلاحا دیماج آب زدیم!که یعنی بساط درست کردن دیماجمون به راه است , که این جمله برای تعارف استفاده میشه) و بعد پیاز داغ رو بهش اضافه کنید. سبزی خوردن رو ریز خرد کنید و به مواد بالا اضافه کنید. گردو رو هم ریز خرد کنید و به مواد بالا بیفزایید. و پنیر رنده شده رو هم همینطور.

خوب به عنوان ادویه میتونید از نمک و فلفل سیاه و گلپر استفاده کنید.

حالا مواد رو بچشید اگه کم و کسری نداشت بزارید توی یخچال تا مزه ها به خورد هم برن و بعد نوش جان.

اینم از طبیعت زیبای شهر ما در ظهر 50 بدر ئر کنار چشمه ی آب خنک.

 اینم نهار ظهر 50 بدر.

 خوب دیماج خوشمزه رو هم شام 50 بدر در کنار اقوام میل کردیم و جای تمام دوستان وبلاگی رو هم بسی خالی نمودیم. امیدوارم درست کنید و بپسندید....

 در قدیم دیماج رو به روش مشتال میخوردن. یعنی اونو توی دستشون میگرفتن و مشته میکردن و میخوردن. اینام برای اینکه نشون بدم روش مشتال رو خاله همسر عزیزم این زحمت رو بر عهده گرفتند.

با تشکر از خاله جون همسر.

برخی توی دیماج خیار خرد شده یا پیاز خام میزنن. میتونید اون رو هم امتحان کنید.

تربچه سبزی خوردن و پیاز چه هم این دیماج رو خوشمزه میکنه.

من مقدار دقیق مواد رو نگفتم تا خودتون بسته با سلیقه بریزید.من همیشه چشمی میریزم.